دانشجویان فیزیک ایران

يکی از بهترين تکنيکهادر دنيای پزشکی در تشخيص بيماريها استفاده از تصويربرداری تشديد مغناطيسی(MRI)است که بوسيله ان پزشکان می توانند اطلاعات مفيدی ار درون اندامهای انسان بدست اورند. پديده تشديد مغناطيسی اولين بار تو سط دو فيزيکدان به نامهای فليکس بلاچ و ادوارد پارکل بطور جداگانه کشف گرديد با اين کشف انها در سال ۱۹۵۲ مفتخر به دريافت جايزه نوبل گرديدند سرانجام در سال ۱۹۷۰ دکترريموند دامادين به اين فکر افتاد که از فراوانی اب در بدن برای تصوير برداری به روش تشديد مغناطيسی استفاده کند در اين روش بدن تحت تابش يک ميدان مغناطيسی قوی قرار می گيرد از انجايی که هر قسمت از اندامها به ميزان معينی اب دارند بديهی است که به همان نسبت هم دارای اتم هيدرژن می باشند که يک دوقطبی مغناطيسی است بنابراين وقتی اين دوقطبيها تحت تاثيرميدان مغناطيسی قرار گيرند تقريبا در يک جهت بخط خواهند شد که اگر در اين حالت به بدن امواج راديويی با فرکانس معين بتابانيم سبب توليد يک جريان الکتريکی توسط هيدروژن خواهد شد که می توان با يک تقويت کننده وکامپيوتر تصويری از ان ناحيه معين بوجود اورد.