حرارت ناشي از فشاري كه وزن انسان روي سطح زير «اسكيت» وارد مي‌آورد موجب مي‌شود كه لايه نازكي از يخ زير سطح مذكور ذوب شود و اسكيت با اصطكاك كمتر در شياري جلو برود كه در مسير حركت بوجود مي‌آيد و مانع از انحراف و سرخوردن به اطراف مي‌گردد. ولي چون روي شيشه صيقلي عمل ذوب شدن انجام نمي گيرد لذا نه شياري بوجود مي‌آيد كه بتواند «اسكيت» را در مسيرش نگهدارد و نه لايه‌اي از آب توليد مي گردد كه اصطكاك سطح تماس را كاهش داده و مانع ليز شدن آن مي‌شود.